ଶ୍ରୀମଦ୍‌ଭଗବଦ୍‌ ଗୀତାରେ ମୋଟ ୧୮ ଗୋଟି ଅଧ୍ୟାୟ ରହିଛି ଏବଂ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟଗୁଡ଼ିକରୁ ମାନବ ସମାଜ ପାଇଁ ୧୮ ଗୋଟି ମହତ୍ତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ଦେଶ ମିଳିଥାଏ।ନିମ୍ନରେ ଗୀତାର ୧୮ ଅଧ୍ୟାୟର ନାମ ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକରୁ ମିଳୁଥିବା ମୁଖ୍ୟ ସନ୍ଦେଶ ବିଷୟରେ ସଂକ୍ଷେପରେ ଦିଆଗଲା

Spread the love

ଶ୍ରୀମଦ୍‌ଭଗବଦ୍‌ ଗୀତାରେ ମୋଟ ୧୮ ଗୋଟି ଅଧ୍ୟାୟ ରହିଛି ଏବଂ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟଗୁଡ଼ିକରୁ ମାନବ ସମାଜ ପାଇଁ ୧୮ ଗୋଟି ମହତ୍ତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ଦେଶ ମିଳିଥାଏ।
ନିମ୍ନରେ ଗୀତାର ୧୮ ଅଧ୍ୟାୟର ନାମ ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକରୁ ମିଳୁଥିବା ମୁଖ୍ୟ ସନ୍ଦେଶ ବିଷୟରେ ସଂକ୍ଷେପରେ ଦିଆଗଲା:
୧୮ ଗୋଟି ଅଧ୍ୟାୟର ନାମ
୧ମ ଅଧ୍ୟାୟ: ଅର୍ଜୁନବିଷାଦ ଯୋଗ
୨ୟ ଅଧ୍ୟାୟ: ସାଂଖ୍ୟ ଯୋଗ
୩ୟ ଅଧ୍ୟାୟ: କର୍ମ ଯୋଗ
୪ର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟ: ଜ୍ଞାନକର୍ମସନ୍ନ୍ୟାସ ଯୋଗ
୫ମ ଅଧ୍ୟାୟ: କର୍ମସନ୍ନ୍ୟାସ ଯୋଗ
୬ଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟ: ଆତ୍ମସଂଯମ ଯୋଗ (ଧ୍ୟାନ ଯୋଗ)
୭ମ ଅଧ୍ୟାୟ: ଜ୍ଞାନବିଜ୍ଞାନ ଯୋଗ
୮ମ ଅଧ୍ୟାୟ: ଅକ୍ଷରବ୍ରହ୍ମ ଯୋଗ
୯ମ ଅଧ୍ୟାୟ: ରାଜବିଦ୍ୟାରାଜଗୁହ୍ୟ ଯୋଗ
୧୦ମ ଅଧ୍ୟାୟ: ବିଭୂତି ଯୋଗ
୧୧ଶ ଅଧ୍ୟାୟ: ବିଶ୍ୱରୂପଦର୍ଶନ ଯୋଗ
୧୨ଶ ଅଧ୍ୟାୟ: ଭକ୍ତି ଯୋଗ
୧୩ଶ ଅଧ୍ୟାୟ: କ୍ଷେତ୍ରକ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞବିଭାଗ ଯୋଗ
୧୪ଶ ଅଧ୍ୟାୟ: ଗୁଣତ୍ରୟବିଭାଗ ଯୋଗ
୧୫ଶ ଅଧ୍ୟାୟ: ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଯୋଗ
୧୬ଶ ଅଧ୍ୟାୟ: ଦୈବାସୁରସମ୍ପଦ୍‌ବିଭାଗ ଯୋଗ
୧୭ଶ ଅଧ୍ୟାୟ: ଶ୍ରଦ୍ଧାତ୍ରୟବିଭାଗ ଯୋଗ
୧୮ଶ ଅଧ୍ୟାୟ: ମୋକ୍ଷସନ୍ନ୍ୟାସ ଯୋଗ
ଗୀତାର ୧୮ ଗୋଟି ମହାନ ସନ୍ଦେଶ
୧. ମୋହ ଓ ଭ୍ରମରୁ ମୁକ୍ତି: ଜୀବନରେ ଅହଂକାର ଏବଂ ଅତ୍ୟଧିକ ମୋହ ଦୁଃଖର କାରଣ ହୋଇଥାଏ, ଏହାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
୨. ଆତ୍ମାର ଅମରତ୍ୱ: ଆତ୍ମା କେବେ ମରେ ନାହିଁ କି ଜଳେ ନାହିଁ, ଶରୀର ନଶ୍ୱର ଅଟେ। ତେଣୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଭୟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।
୩. ନିଷ୍କାମ କର୍ମ: ଫଳ ଆଶା ନରଖି କେବଳ ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କର୍ମ କରିଚାଲନ୍ତୁ।
୪. ଜ୍ଞାନର ଆବଶ୍ୟକତା: ସଂସାରର ପରମ ସତ୍ୟକୁ ଜାଣିବା ପାଇଁ ଏବଂ ଅଜ୍ଞାନତାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଆହରଣ ଜରୁରୀ।
୫. କର୍ମ ଏବଂ ସନ୍ନ୍ୟାସର ସମନ୍ୱୟ: ସଂସାରରେ ରହି ମଧ୍ୟ ନିର୍ଲିପ୍ତ ଭାବରେ କର୍ମ କରିବା ହିଁ ପ୍ରକୃତ ସନ୍ନ୍ୟାସ।
୬. ମନ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ: ଯିଏ ନିଜ ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରେ, ସେ ଦୁନିଆ ଜିତିପାରେ। ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ମନ ଶତ୍ରୁ ସଦୃଶ।
୭. ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶରଣାଗତି: ସବୁ କିଛି ଭଗବାନଙ୍କ ଉପରେ ସମର୍ପଣ କରିଦେଲେ ମନ ଶାନ୍ତ ରହେ।
୮. ଅନ୍ତିମ ସମୟର ସ୍ମରଣ: ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ମଣିଷ ଯାହା ଚିନ୍ତା କରିଥାଏ, ସେହି ଅନୁସାରେ ତାର ଗତି ହୋଇଥାଏ। ତେଣୁ ସଦାବେଳେ ସତ୍ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ।
୯. ପରମ ରହସ୍ୟ: ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ ବ୍ୟକ୍ତି ହିଁ ଜ୍ଞାନ ପାଏ: ଯାହା ପାଖରେ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଥାଏ, ସେ ହିଁ ପ୍ରକୃତ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରିପାରେ। ସନ୍ଦେହୀ ମନୁଷ୍ୟ କେବେ ସୁଖ ପାଏନାହିଁ।
୧୦. କାମ, କ୍ରୋଧ ଓ ଲୋଭ ନର୍କର ଦ୍ୱାର: ଏହି ତିନୋଟି ଜିନିଷ ମଣିଷର ଆତ୍ମାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦିଏ, ତେଣୁ ଏଥିରୁ ସଦାବେଳେ ଦୂରେଇ ରହିବା ଉଚିତ।
୧୧. ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ ଦୂରେଇ ଯାଅନାହିଁ: ଅନ୍ୟର କାମକୁ ଭଲ ଭାବେ କରିବା ଅପେକ୍ଷା, ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କରିବା ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେୟସ୍କର।
୧୨. ସମର୍ପଣ ଭାବ: ସବୁ କର୍ମ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିଦେଲେ ମଣିଷ ପାପ-ପୁଣ୍ୟର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
୧୩. ସଂଯମ ହିଁ ସୁଖର ଚାବିକାଠି: ଅତ୍ୟଧିକ ଖାଇବା, ଜମା ନଖାଇବା, ବହୁତ ଶୋଇବା ବା ଆଦୌ ନଶୋଇବା ଦ୍ୱାରା ଯୋଗ ସିଦ୍ଧ ହୁଏନାହିଁ। ଜୀବନରେ ସନ୍ତୁଳନ ଆବଶ୍ୟକ।
୧୪. ସତ୍ସଙ୍ଗ ଓ ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଆହାର: ଶୁଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଭଲ ଚିନ୍ତାଧାରା ମଣିଷର ମନ ଓ ବୁଦ୍ଧିକୁ ପବିତ୍ର କରିଥାଏ।
୧୫. ଈଶ୍ୱର ସର୍ବବ୍ୟାପୀ: ଭଗବାନ କୌଣସି ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନରେ ନାହାନ୍ତି, ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବର ହୃଦୟରେ ବାସ କରନ୍ତି।
୧୬. ଧୈର୍ଯ୍ୟ ରଖ: ବିପଦ ସମୟରେ ବିଚଳିତ ନହୋଇ ଧୈର୍ଯ୍ୟର ସହ ପରିସ୍ଥିତିର ସାମ୍ନା କରିବା ଉଚିତ।
୧୭. ଭକ୍ତିର ଶକ୍ତି: ଯିଏ ଅନନ୍ୟ ଭାବରେ ସଦାବେଳେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରେ, ଭଗବାନ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦାୟିତ୍ୱ (ଯୋଗକ୍ଷେମ) ବହନ କରନ୍ତି।
୧୮. ଶରଣାଗତି: ସବୁ ଧର୍ମ, ଚିନ୍ତା ଓ ଭୟ ଛାଡ଼ି କେବଳ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶରଣାପନ୍ନ ହେଲେ, ସେ ମଣିଷକୁ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରି ମୋକ୍ଷ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।