ଉତ୍କଳ ଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସ (ମଧୁବାବୁ) ଏବଂ ଉତ୍କଳମଣି ପଣ୍ଡିତ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଂପର୍କ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗଭୀର, ସମ୍ମାନଜନକ ଏବଂ ପ୍ରେରଣାଦାୟୀ ଥିଲା। ସେମାନେ ଆଧୁନିକ ଓଡ଼ିଶାର ଦୁଇଜଣ ମୁଖ୍ୟ କର୍ଣ୍ଣଧାର ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ସମ୍ପର୍କ ଗୁରୁ-ଶିଷ୍ୟ, ସହଯୋଗୀ ଏବଂ ଆଦର୍ଶଗତ ବନ୍ଧୁତାର ଏକ ଅପୂର୍ବ ମିଶ୍ରଣ ଥିଲା।
ଏହି ଦୁଇ ମହାନ ନେତାଙ୍କ ସଂପର୍କର ମୁଖ୍ୟ ଦିଗଗୁଡ଼ିକ ନିମ୍ନରେ ଆଲୋଚନା କରାଗଲା:
୧. ଗୁରୁ ଏବଂ ସହଯୋଗୀଙ୍କ ସଂପର୍କ
ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସ ବୟସରେ ମଧୁବାବୁଙ୍କଠାରୁ ସାନ ଥିଲେ ଏବଂ ମଧୁବାବୁଙ୍କୁ ନିଜର ଆଦର୍ଶ ତଥା ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ମାନୁଥିଲେ। ମଧୁବାବୁ ଜଣେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ବାରିଷ୍ଟର ଥିବାବେଳେ ଗୋପବନ୍ଧୁ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ଓକିଲ ଥିଲେ। ମଧୁବାବୁଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ହିଁ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଓଡ଼ିଶାର ସାମାଜିକ ଓ ରାଜନୈତିକ ଜୀବନରେ ସକ୍ରିୟ ହୋଇଥିଲେ।
୨. ଉତ୍କଳ ସମ୍ମିଳନୀରେ ଏକତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ
୧୯MD୩ (1903) ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାର ଏକତ୍ରୀକରଣ ଏବଂ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପ୍ରଦେଶ ଗଠନ ପାଇଁ ମଧୁବାବୁ ଉତ୍କଳ ସମ୍ମିଳନୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ। ଗୋପବନ୍ଧୁ ଆରମ୍ଭରୁ ହିଁ ଏହି ସଂଗଠନ ସହ ଜଡ଼ିତ ହୋଇ ମଧୁବାବୁଙ୍କ କାନ୍ଧରେ କାନ୍ଧ ମିଳାଇ କାମ କରିଥିଲେ। ମଧୁବାବୁଙ୍କ ପରେ ଗୋପବନ୍ଧୁ ମଧ୍ୟ ୧୯୧୯ରେ ଉତ୍କଳ ସମ୍ମିଳନୀର ସଭାପତି ହୋଇଥିଲେ।
୩. ରାଜନୈତିକ ସମର୍ଥନ
ମଧୁବାବୁଙ୍କ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ଏବଂ ପ୍ରେରଣା ଯୋଗୁଁ ହିଁ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସ ୧୯୧୭ ମସିହାରେ ବିହାର-ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ପରିଷଦର (Legislative Council) ସଦସ୍ୟ ଭାବେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ। ସେଠାରେ ସେ ଓଡ଼ିଶାର ବନ୍ୟା, ମରୁଡ଼ି ଓ ଶିକ୍ଷା ସମସ୍ୟା ବିଷୟରେ ଦୃଢ଼ ସ୍ୱର ଉତ୍ତୋଳନ କରି ମଧୁବାବୁଙ୍କ ଆଶା ପୂରଣ କରିଥିଲେ।
୪. ଆଦର୍ଶ ଓ କାର୍ଯ୍ୟଶୈଳୀରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ
ଉଭୟଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ୟ ‘ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଉନ୍ନତି’ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟଶୈଳୀରେ କିଛିଟା ପାର୍ଥକ୍ୟ ଥିଲା:
ମଧୁବାବୁ: ସେ ଥିଲେ ଜଣେ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଶିକ୍ଷାପ୍ରାପ୍ତ ବାରିଷ୍ଟର, ଯିଏ ଆଇନ, ଶିଳ୍ପାୟନ ଏବଂ ସାମ୍ବିଧାନିକ ଉପାୟରେ ଓଡ଼ିଶାର ବିକାଶ ଚାହୁଁଥିଲେ।
ଗୋପବନ୍ଧୁ: ସେ ଅଧିକ ଜନମୁଖୀ, ଗରିବଙ୍କ ଦରଦୀ ଏବଂ ଭାରତୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା ଆନ୍ଦୋଳନ ସହ ଓଡ଼ିଶାକୁ ଯୋଡ଼ିବାକୁ ଚାହୁଥିଲେ
ଥରେ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସ କଟକ ଯାଇ ମଧୁବାବୁଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନା କଲେ। ମଧୁବାବୁ କଟକର ଜଣେ ମାରୱାଡି ବ୍ୟବସାୟୀଙ୍କୁ ଚିଠି ଲେଖିଲେ ନିମ୍ନମତେ- ‘ଗୋପବନ୍ଧୁ ଯାଉଛନ୍ତି । ଆବଶ୍ୟକ ପରିମାଣର ରିଲିଫ୍ ସାମଗ୍ରୀ ଯୋଗାଇ ଦେବ, ନଚେତ୍ ଆଜି ରାତିରେ ଓଡିଶା ଛାଡି ଚାଲିଯିବ।’
●ଏବେ ଦେଶ ପାଣ୍ଠିରେ ନିର୍ବାଚନ ଓ ଦଳ ପରିଚାଳନା ଆବଶ୍ୟକ କି?
