ଓଶୋ ସାମ୍ବାଦିକତାକୁ କାହିଁକି ‘ସବୁଠୁ ଖରାପ କାମ’ ବୋଲି କହିଥିଲେ?
ଓଶୋ (ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ରଜନୀଶ) କହୁଥିଲେ ଯେ ଅଧିକାଂଶ ସାମ୍ବାଦିକ ନିଜେ ଭିତରୁ ଶାନ୍ତ ବା ସଚେତନ ନୁହନ୍ତି।
ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ଭିତରେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ କିମ୍ବା ଉଦ୍ବେଗରେ ଅଛି, ସେ ସମାଜର ଘଟଣାବଳୀକୁ ମଧ୍ୟ ନିଜର ସେହି ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ହିଁ ଦେଖେ ଏବଂ ଲେଖେ।
ସାମ୍ବାଦିକମାନେ କେବଳ ଘଟଣାର ତଥ୍ୟ (facts) ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସତ୍ୟ (truth) ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବାର ଗଭୀରତା ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ନ ଥାଏ।
ଉପରଠାଉରିଆ ତଥ୍ୟକୁ ସତ୍ୟ ଭାବି ପ୍ରଚାର କରିବା ଦ୍ୱାରା ଜନମାନସରେ ଭ୍ରାନ୍ତି ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ।
ସାମ୍ବାଦିକତା କ୍ଷମତାସୀନ ରାଜନେତା ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଗୋଷ୍ଠୀଙ୍କ ସ୍ୱାର୍ଥ ସହ ଯୋଡ଼ି ହୋଇଯାଉଥିବାରୁ ଓଶୋ ଏହାକୁ ସମାଲୋଚନା କରୁଥିଲେ।
ସେ କହୁଥିଲେ ଯେ ଯେତେବେଳେ ସମ୍ବାଦ ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ନ୍ୟସ୍ତସ୍ୱାର୍ଥ ଗୋଷ୍ଠୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ (mind conditioning) କରିବାର ମାଧ୍ୟମ ପାଲଟି ଯାଆନ୍ତି।
ତାଙ୍କ ମତରେ ସମ୍ବାଦପତ୍ର କେବଳ ଦୁର୍ନୀତି କିମ୍ବା ବିନାଶର ଚିତ୍ର ଦେଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସମାଜରେ ଯେଉଁଠି ଭଲ କାମ ହେଉଛି, ଯେଉଁଠି ସୁନ୍ଦରତା, ପ୍ରେମ, ସୃଜନଶୀଳତା ଏବଂ ମାନବୀୟ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି, ତାହାକୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ମିଳିବା ଉଚିତ।
ଜଣେ ପ୍ରକୃତ ସାମ୍ବାଦିକ ନିରପେକ୍ଷ ଏବଂ ଧ୍ୟାନୀ ହେବା ଦରକାର। ସାମ୍ବାଦିକତା କେବଳ ସୂଚନା ଦେବାର କାର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ମଣିଷର ଚେତନାକୁ ସୁପ୍ତ ଅବସ୍ଥାରୁ ଜାଗ୍ରତ କରିବାର ଏକ ମାଧ୍ୟମ
